silhouette

پست‌های ۱۸ دی از ۹۸ تا الان رو می‌بینم و مراحل سوگواریه، با این فرق که هرگز به acceptance نرسیده. هرگز نمی‌رسه.

ما وارثان درد های مشترک

انقدر به حالت تک‌پیامی تلگرام عادت کردم نمی‌تونم متن طولانی اینجا بنویسم. صفحه سفید پنل می‌ترسونتم. از طرفی انقدر به نوشتن فکرهام و خونده شدن هم عادت کردم که این وضعیت زجره. البته من چه کاره باشم؟ خیلی‌ها الان محل درآمدشون که اینترنته رو از دست دادن‌. من فقط یه دو روزی از دوست‌هام و کوکائین نوشتن دور موندم. این هم قسمت ما بود شاید.

این جمله رو که نوشتم از خودم متنفر شدم. به جبر باور دارم ولی وقتی اسم قسمت و تقدیر روش می‌ذارن صورتم خود به خود می‌ره توی هم انگار که لیموی‌ ترش خوردم. یه چیز خاکستری زشت رو رومنتسیزه می‌کنن انگار.

سکوت دیوانه‌م می‌کنه. اطرافم آدم‌ها حرف می‌زنن، بلند بلند هم حرف می‌زنن. صداشون گوش فلک رو کر کرده. ولی کلماتشون لیز و بی‌خوده. توی گوشم نمی‌مونه. سر می‌خوره. آدم‌های من نیستن. آدم‌های جهان کلمه نیستن.

اگه هنوز اینجا رو می‌خونید حرف بزنید. به یاد قدیم، حرف‌های خوب بزنید. یه نفر اینجا هست سکوت، براش کرکننده‌ست.

فیلم حتی اگر تلخ باشد, ذره ای به تلخی حقیقت نزدیک هم نیست

شیرینش که بماند...

هزار بار بلاچاو رو زدم. آسون بود. حوصله‌م سر رفت. بعد داشتم آهنگ‌های tortured poet department که نت‌هاشون رو ذخیره کرده بودم رو می‌زدم، خانواده خاموشی داد. الانم با midnights در خدمتتون هستیم‌. 

Alexa play you're on your own kid

۱۸ دی همیشه یه زخم باز می‌مونه

نمیخوام هرگز به مرحله پذیرش این غم برسم. می‌ترسم یادم بره قلبمون چطور آتیش گرفت.

این خیلی غمناک‌ نیست که تقریبا هرشب راجع به اینکه چطور بزنم زیر همه چیز و تاابد از بوم نقاشیم محوش کنم خیالبافی می‌کنم؟ به نظرم هست. مخصوصا چون تا یه کم قبل راجع به اینکه چطور قراره تا ابد بخشی از زندگی هم باشیم خیالبافی می‌کردم. 

کاش یکی بهم می‌گفت چی‌کار کنم که بعدا کمترین میزان نفرت و خجالت نسبت به خودم رو داشته باشم. ولی با شناختی که از خودم دارم؟ تنها کاری که می‌تونه ختم به این نتیجه بشه خودکشیه. من تا وقتی زنده‌ست قراره من رو خجالت زده کنه.

ساعت ۳ شب طبق روال همیشگی توی روزایی که اینترنت قطعه اومدم به وبلاگ سر زدم و با اسامی آهنگای تیلر سوییفت روبه‌رو شدم. گویا زندگی همیشه قشنگیاش رو داره.

عزیزم :(

امیدوارم بالاخره این روزای تاریک تموم شن و نور به زندگیامون بتابه.

زنده بمون :<